7. Kawecka-Jaszcz K, Jankowski P, Pająk A, Dubiel JS, Maciejewicz J, Piotrowski W, Śmielak-Korombel W, Tracz W. Krakowski Program Wtórnej Prewencji Choroby Niedokrwiennej Serca. Część III: Wtórna prewencja choroby niedokrwiennej serca w okresie poszpitalnym. Przegl Lek 2001; 58: 964-968.
Streszczenie
Wstęp: Chociaż większość działań podejmowanych w ramach wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca powinna być inicjowana w czasie hospitalizacji chorego, jednak uzyskanie maksymalnych korzyści (mierzonych zmniejszeniem ryzyka sercowo-naczyniowego) jest w dużym stopniu uzależnione od kontynuacji, a często modyfikacji tych działań w okresie poszpitalnym. Obecnie niewiele wiadomo na temat jakości opieki medycznej, jaką są objęci chorzy po hospitalizacji z powodu choroby niedokrwiennej serca.
Celem badania jest ocena realizacji zaleceń dotyczących wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca w okresie po hospitalizacji z powodu ostrego epizodu wieńcowego lub w celu rewaskularyzacji mięśnia sercowego.
Materiał i metody: W pierwszej fazie do badania zakwalifikowano 536 osób, hospitalizowanych w krakowskich klinikach i oddziałach kardiologicznych. W badaniu kontrolnym, w 6 – 18 miesięcy po hospitalizacji kwalifikującej do programu, uczestniczyło 418 osób. W oparciu o ujednolicony kwestionariusz, przeprowadzono strukturalizowany wywiad, w czasie którego określano obecność czynników ryzyka i przyjmowane leki. Jednocześnie przeprowadzane były pomiary: ciśnienia tętniczego, wzrostu i masy ciała, a także pobierano krew w celu oznaczenia parametrów lipidogramu oraz stężenia glukozy w surowicy krwi.
Wyniki: W 6 – 18 miesięcy po hospitalizacji podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego (≥ 5.2 mmol/l) stwierdzono u 65,8 %, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi (≥ 140/90 mmHg) u 46,2 %, otyłość (BMI ≥ 30 kg/m2) u 24,6 %, hiperglikemię na czczo ≥ 6,0 mmol/l u 17,7 %, a palenie tytoniu u 16,3 % badanych osób. W okresie poszpitalnym stwierdzono istotne zmniejszenie częstości stosowania leków przeciwpłytkowych i beta-adrenolitycznych oraz zwiększenie częstości stosowania leków hipolipemizujących. Najwyższą częstość stosowania leków przeciwpłytkowych i hipolipemizujących oraz najlepszą skuteczność leczenia hipercholesterolemii stwierdzono w grupie PCI, natomiast chorzy z grupy CABG najrzadziej palili tytoń.
Wnioski: Stwierdzono niewystarczającą korekcję głównych czynników ryzyka oraz niewystarczającą częstość stosowania leków w ramach wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca. Przedstawione wyniki wskazują na konieczność podjęcia działań mających na celu intensyfikację wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca w okresie poszpitalnym.
