5. Kawecka-Jaszcz K, Pająk A, Jankowski P. Krakowski Program Wtórnej Prewencji Choroby Niedokrwiennej Serca. Część I: Geneza i cele. Przegl Lek 2001; 58: 953-955.


Streszczenie

W ostatnich latach dokonał się postęp w leczeniu i prewencji choroby niedokrwiennej serca. Ewolucji uległy szczególnie zalecenia dotyczące wtórnej prewencji, czego przyczyną było opublikowanie wyników dużych kontrolowanych eksperymentów klinicznych. Wyniki tych badań udzieliły odpowiedzi na pytanie, które z leków stosowanych w ramach wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca pozwalają na istotne zmniejszenie śmiertelności. Postęp wiedzy zaowocował stopniowym wprowadzaniem zweryfikowanych naukowo metod leczenia w postaci zaleceń w literaturze naukowej i w podręcznikach medycznych, a w Polsce został także podsumowany w zaleceniach Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Istnieją natomiast skąpe informacje dotyczące przeniesienia osiągnięć nauki do codziennej praktyki lekarskiej. Nie prowadzono dotąd w naszym kraju kompleksowych badań, zaprojektowanych w celu oceny zachowania się czynników ryzyka u osób z już istniejącą chorobą niedokrwienną serca, szczególnie u chorych po zawale lub rewaskularyzacji mięśnia sercowego. Niewiele wiadomo na temat jakości opieki medycznej, jaką są objęte osoby z grupy najwyższego ryzyka. Z wymienionych przyczyn w Krakowie rozpoczęto realizację Krakowskiego Programu Wtórnej Prewencji Choroby Niedokrwiennej Serca. Podstawowymi celami Krakowskiego Programu są: monitorowanie trendów w realizacji zasad wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca oraz ocena czynników wpływających na jakość opieki medycznej w zakresie wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca. Celem dodatkowym jest poprawa realizacji wtórnej prewencji poprzez szkolenia zespołów lekarskich z klinik i oddziałów kardiologicznych biorących udział w Programie, szkolenia lekarzy podstawowej opieki medycznej oraz motywacja pacjentów do zmiany stylu życia, jak również do przestrzegania zaleceń lekarskich.

W pierwszym etapie, realizowanym w latach 1997-98, dokonano oceny realizacji zaleceń dotyczących wtórnej prewencji. Analiza danych zebranych w ramach I Etapu Krakowskiego Programu Wtórnej Prewencji Choroby Niedokrwiennej Serca pozwala na ocenę, w jakim stopniu zdobycze nauki dotyczące postępowania z pacjentami z chorobą niedokrwienną serca znajdują swoje odzwierciedlenie w codziennej praktyce lekarskiej. Zagadnienia te będą tematem kolejnych publikacji w Przeglądzie Lekarskim. W niniejszej pracy omówiono genezę powstania projektu, jego założenia, cele i sposób realizacji. W kolejnych publikacjach ocenie poddana zostanie realizacja wtórnej prewencji w krakowskich klinikach i oddziałach kardiologicznych oraz jej realizacja w okresie po wypisie ze szpitala.