3. Jankowski P, Kawecka-Jaszcz K, Pająk A. Krakowski Program Wtórnej Prewencji Choroby Niedokrwiennej Serca. Realizacja wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca w zależności od miejsca leczenia w okresie poszpitalnym. Przegl Lek 2001; 58 (supl. 6): 21-25.
Streszczenie
Wstęp: Chociaż większość działań podejmowanych w ramach wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca powinna być inicjowana w czasie hospitalizacji chorego, jednak uzyskanie maksymalnych korzyści (mierzonych zmniejszeniem ryzyka sercowo-naczyniowego) jest w dużym stopniu uzależnione od kontynuacji, a często modyfikacji tych działań w okresie poszpitalnym. Obecnie niewiele wiadomo na temat jakości opieki medycznej, jaką są objęci chorzy po hospitalizacji z powodu choroby niedokrwiennej serca.
Celem badania była ocena realizacji zaleceń dotyczących wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca w okresie po hospitalizacji z powodu ostrego epizodu wieńcowego lub w celu rewaskularyzacji mięśnia sercowego w zależności od leczenia w przychodniach przyklinicznych/przyszpitalnych (PP), przychodniach rejonowych/zakładowych (PR) lub gabinetach prywatnych (GP).
Materiał i metody: Do badania zakwalifikowano 536 osób, hospitalizowanych w krakowskich klinikach i oddziałach kardiologicznych. W czasie badania kontrolnego (w 6 – 18 miesięcy po hospitalizacji) określano obecność czynników ryzyka oraz przyjmowane leki.
Wyniki: W 6 – 18 miesięcy po hospitalizacji nie stwierdzono istotnych różnic pod względem częstości palenia tytoniu, częstości CTK 140/90 mmHg oraz stężenia glukozy > 6.0 mmol/l w badanych grupach. Za wysokie stężenie cholesterolu całkowitego ( 5.2 mmol/l) stwierdzono u 57.5 % w grupie PP, 71.2 % w grupie PR (p < 0.05 vs PP) oraz 76.2 w grupie GP (p < 0.05 vs PP). Leki przeciwpłytkowe stosowano odpowiednio u 83.5 %, 72.9 % (p < 0.05 vs PP) oraz 67.4 % (p < 0.05 vs PP), beta-blokery u 65.4 %, 54.2 % (p < 0.05 vs PP) oraz 62.8 %, natomiast leki hipolipemizujące u 48.9 %, 18.6 % (p < 0.0001 vs PP) oraz 34.9 % badanych osób.
Wniosek: Zalecenia dotyczące wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca były najlepiej realizowane w przychodniach przyszpitalnych i przyklinicznych, w szczególności w zakresie leczenia hipercholesterolemii oraz stosowania leków przeciwpłytkowych.
