13. Pająk A, Jankowski P, Wolfshaut R, Kawecka-Jaszcz K. Realizacja zaleceń dotyczących wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca u osób z cukrzycą w codziennej praktyce. Pol Arch Med Wew 2004; CXII: 1191-1196.

Streszczenie

Współistnienie cukrzycy z chorobą niedokrwienną serca jest wskazaniem do szczególnie dokładnej kontroli czynników ryzyka. Celem pracy jest ocena realizacji zaleceń dotyczących wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca w grupie pacjentów z cukrzycą.

Metody: Do badania zakwalifikowano 1051 osób w wieku ≤ 70 lat, hospitalizowanych w trzech krakowskich klinikach kardiologicznych i w trzech oddziałach kardiologicznych krakowskich szpitali z powodu: pierwszego lub kolejnego zawału serca, pierwszego lub kolejnego epizodu niestabilnej dusznicy, pierwszej angioplastyki naczyń wieńcowych lub zostali zakwalifikowani do pierwszej operacji pomostowania aortalno-wieńcowego. Badanie kontrolne zrealizowano w 6 – 18 miesięcy po hospitalizacji kwalifikującej do badania.

Wyniki: Łącznie do badania zakwalifikowano 1051 osób (754 mężczyzn oraz 297 kobiet; średni wiek 57,1 ± 8,4 lat). U 160 (15,2 %) z tych osób rozpoznano cukrzycę. Częstość zlecania przy wypisie leków z grupy inhibitorów konwertazy była większa (73,1 % vs 47,6 %; p<0,0001), natomiast częstość stosowania beta-blokerów (54,4 vs 66,0 %; p<0.01) i leków hipolipemizujących (25,0 % vs 35,9 %; p<0,01) mniejsza wśród osób z cukrzycą. W 6 – 18 miesięcy po hospitalizacji mniej osób z cukrzycą paliło tytoń w porównaniu do osób bez cukrzycy (9,8 % vs 17,2 %; p<0,05). Nie stwierdzono istotnej różnicy między badanymi grupami pod względem częstości występowania podwyższonego ciśnienia tętniczego, podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL oraz trójglicerydów jak również pod względem częstości występowania niskiego stężenia cholesterolu HDL. Częstość występowania otyłości wzrosła w okresie poszpitalnym zarówno wśród osób z cukrzycą, jak i bez cukrzycy. Częstość stosowania w okresie poszpitalnym leków z grupy inhibitorów konwertazy (61,5 % vs 44,3 %; p<0,001) była wyższa, a leków hipolipemizujących niższa (27,1 % vs 39,8 %; p<0,01) w grupie osób z cukrzycą. Jednak w analizie wieloczynnikowej rozpoznanie cukrzycy nie było istotnie związane z częstością stosowania inhibitorów konwertazy. Cukrzyca nie wpływała również na częstość stosowania leków hipolipemizujących w grupie osób z hipercholesterolemią.

Wniosek: W grupie osób z cukrzycą stwierdzono niewystarczającą kontrolę głównych czynników ryzyka oraz zbyt niską częstość stosowania leków zalecanych we wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca. Przedstawione wyniki wskazują na konieczność podjęcia działań mających na celu intensyfikację wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca, w szczególności wśród osób z współistniejącą cukrzycą.