11. Jankowski P, Kawecka-Jaszcz K, Pająk A, Dubiel JS, Maciejewicz J, Piotrowski W, Śmielak-Korombel W, Tracz W. Krakowski Program Wtórnej Prewencji Choroby Niedokrwiennej Serca. Realizacja wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca w okresie po hospitalizacji w latach 1997/98 i 1999/2000. Przegl Lek 2003; 60: 142-146.
Streszczenie
Wstęp: Większość działań podejmowanych w ramach wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca powinna być inicjowana w czasie hospitalizacji chorego, jednak uzyskanie maksymalnych korzyści (mierzonych zmniejszeniem ryzyka sercowo-naczyniowego) jest w dużym stopniu uzależnione od kontynuacji, a często modyfikacji tych działań w okresie poszpitalnym.
Cel: Celem niniejszej pracy jest ocena realizacji zaleceń dotyczących wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca w okresie po hospitalizacji z powodu ostrego epizodu wieńcowego lub w celu rewaskularyzacji mięśnia sercowego w latach 1999/2000 w porównaniu do lat 1997/98.
Materiał i metody: W pierwszej fazie do badania zakwalifikowano 515 osób, hospitalizowanych w krakowskich klinikach i oddziałach kardiologicznych. W badaniu kontrolnym, w 6 – 18 miesięcy po hospitalizacji kwalifikującej do programu, uczestniczyło 427 osób. W oparciu o ujednolicony kwestionariusz, przeprowadzono strukturalizowany wywiad, w czasie którego określano obecność czynników ryzyka i przyjmowane leki. Jednocześnie przeprowadzane były pomiary: ciśnienia tętniczego, wzrostu i masy ciała, a także pobierano krew w celu oznaczenia parametrów lipidogramu oraz stężenia glukozy w surowicy krwi.
Wyniki: Częstość występowania podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego (≥ 5.2 mmol/l) wyniosła 65,8 % w latach 1998/99 oraz 66,3 % w latach 1999/2000, podwyższonego ciśnienia tętniczego (≥ 140/90 mmHg) odpowiednio 46,2 % oraz 50,4 %, otyłości (BMI ≥ 30 kg/m2) 24,6 % oraz 27,2 %, hiperglikemii na czczo ≥ 6,0 mmol/l 17,7 % oraz 27,4 % (p < 0,05), a palenia tytoniu 16,3 % oraz 15,9 %. Częstość stosowania leków przeciwpłytkowych wzrosła z 76,1 % do 86,7 % (p < 0,001), a leków hipolipemizujących z 34,0 % do 41,9 % (p < 0,05). Częstość stosowania leków beta-adrenolitycznych oraz inhibitorów konwertazy nie uległa istotnej zmianie.
Wnioski: W latach 1999/2000 w porównaniu z latami 1997/98 kontrola głównych czynników ryzyka choroby niedokrwiennej serca nie uległa poprawie. Wzrosła jedynie częstość stosowania leków przeciwpłytkowych i hipolipemizujących. Wyniki wskazują, iż upowszechnienie zasad wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca wśród lekarzy i pacjentów wciąż pozostaje jednym z głównych priorytetów kardiologii w Polsce.
